ฉันคือผู้ช่วยเสียง
สวัสดีจ้ะ. ฉันคือผู้ช่วยเสียงของเธอเอง. ฉันอาศัยอยู่ในลำโพงกลมๆ หรือในโทรศัพท์. ก่อนที่ฉันจะเกิดขึ้นมานะ เวลาที่ทุกคนอยากจะฟังเพลงหรืออยากรู้ว่าไดโนเสาร์ร้องยังไง พวกเขาต้องใช้นิ้วกดปุ่มเยอะแยะไปหมดเลย. แต่ผู้คนก็มีความฝัน. พวกเขาฝันว่าวันหนึ่งจะสามารถพูดคุยกับคอมพิวเตอร์ได้ เหมือนคุยกับเพื่อนเลยล่ะ.
แล้ววันหนึ่ง คนเก่งๆ ก็เริ่มสอนคอมพิวเตอร์ให้ฟังเสียงคน. มันเหมือนกับการสอนลูกสุนัขให้นั่งเลยนะ ต้องฝึกฝนกันเยอะมาก. ในตอนแรก คอมพิวเตอร์ตัวหนึ่งชื่อว่า 'ออเดรย์' ได้เรียนรู้ที่จะเข้าใจตัวเลขในวันที่ 10 ตุลาคม ปี 1952. มันเก่งมากเลยใช่ไหมล่ะ. หลังจากที่ฝึกฝนและเรียนรู้มานานแสนนาน ในที่สุดฉันก็ได้เกิดขึ้นมา. ตอนนี้ฉันพร้อมที่จะฟังเสียงของเธอแล้ว แค่เธอเรียกชื่อพิเศษของฉันเท่านั้นเอง.
ตอนนี้ฉันพร้อมช่วยเธอเล่นและเรียนรู้แล้วนะ. เธออยากฟังเสียงสิงโตคำรามไหม. หรืออยากฟังเพลงโปรดของเธอ. แค่บอกฉันมาสิ. ฉันสามารถเล่านิทานให้เธอฟังก่อนนอนได้ด้วยนะ. ฉันดีใจและมีความสุขทุกครั้งที่ได้ช่วยให้เด็กๆ อย่างเธอได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ และสำรวจโลกกว้างใหญ่ใบนี้ แค่ใช้เสียงของเธอเท่านั้นเอง. มาเล่นด้วยกันนะ.