เรื่องเล่าจากฉัน: เครื่องสูบน้ำ

สวัสดี ฉันคือเครื่องสูบน้ำ. ก่อนที่ฉันจะเกิดขึ้นมา โลกนี้เต็มไปด้วยถังน้ำ. ลองจินตนาการถึงโลกที่ไม่มีก๊อกน้ำดูสิ. ถ้าเธออยากได้น้ำดื่ม น้ำสำหรับทำอาหาร หรือน้ำสำหรับอาบน้ำ เธอจะต้องทำอย่างไร. ในสมัยก่อนนานมาแล้ว การได้น้ำมาใช้เป็นงานที่เหนื่อยมาก. เด็กๆ และผู้ใหญ่ต้องเดินเป็นระยะทางไกลไปยังแม่น้ำหรือบ่อน้ำที่ใกล้ที่สุด. พวกเขาต้องถือถังไม้หรือถังดินเผาที่หนักอึ้ง. เมื่อไปถึง พวกเขาต้องก้มลงตักน้ำให้เต็มถัง แล้วแบกมันกลับบ้าน. ลองนึกภาพการเดินบนเส้นทางที่ขรุขระพร้อมกับถังน้ำหนักๆ ที่พร้อมจะหกได้ทุกเมื่อดูสิ. แขนของพวกเขาจะปวดเมื่อย และหลังก็จะล้า. พวกเขาต้องทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวัน เพียงเพื่อให้มีน้ำสะอาดเพียงพอสำหรับครอบครัว. มันเป็นงานที่ไม่เคยสิ้นสุด และเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวันของทุกคน. ฉันเฝ้ามองดูความยากลำบากนี้มานาน และรู้ว่าต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้แน่นอน.

เรื่องราวของฉันเริ่มต้นขึ้นในเมืองที่สวยงามชื่อว่าอเล็กซานเดรีย เมื่อกว่าสองพันปีที่แล้ว. แม้ว่าจะมีเครื่องมือตักน้ำง่ายๆ อย่าง 'ชะโดฟ' ซึ่งเป็นคานกระดกสำหรับตักน้ำอยู่แล้ว แต่รูปแบบที่แท้จริงของฉันเกิดขึ้นจากความคิดของนักประดิษฐ์ผู้ปราดเปรื่องนามว่า ซีเทซิเบียส. เขาเป็นช่างตัดผมและนักประดิษฐ์ที่ช่างสังเกต. วันหนึ่งเขาสังเกตเห็นว่าอากาศและน้ำสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างไร และเกิดความคิดที่น่าทึ่งขึ้นมา. เขาคิดว่า แทนที่จะ 'ตัก' น้ำขึ้นมา ทำไมเราไม่ 'ดึง' มันขึ้นมาล่ะ. ซีเทซิเบียสจึงได้สร้างสิ่งที่น่าอัศจรรย์ขึ้น. เขาใช้ท่อทรงกระบอกสองอันและลูกสูบที่พอดีกับท่อ. เมื่อเขาดึงคันโยกขึ้น ลูกสูบอันหนึ่งจะเลื่อนขึ้น ทำให้เกิดแรงดูดเหมือนเวลาเราใช้หลอดดูดน้ำ. แรงดูดนี้จะดึงน้ำจากบ่อขึ้นมาในท่อ. จากนั้น เมื่อเขากดคันโยกลง ลูกสูบอีกอันก็จะดันน้ำที่ดูดขึ้นมาแล้วให้ออกไปทางท่อส่งน้ำ. มันเป็นครั้งแรกที่มนุษย์สามารถเคลื่อนย้ายน้ำได้โดยไม่ต้องใช้ถัง. ความคิดของเขาเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่. ฉันถือกำเนิดขึ้นจากความคิดที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังนี้ และพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงโลกว่าด้วยเรื่องการใช้น้ำไปตลอดกาล.

ตลอดหลายศตวรรษต่อมา ฉันเติบโตและเปลี่ยนแปลงไป. ในช่วงแรก ฉันเป็นเพียงเครื่องสูบน้ำแบบง่ายๆ ที่ต้องใช้มือคนในการโยกคันโยกขึ้นลง. เธออาจจะเคยเห็นฉันในรูปแบบนี้ตามหมู่บ้านเก่าๆ หรือในภาพยนตร์ย้อนยุค. ผู้คนต้องออกแรงเพื่อที่จะได้น้ำสะอาดจากบ่อใต้ดิน. แต่แล้วในช่วงเวลาที่เรียกว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรม นักประดิษฐ์ได้มอบ 'หัวใจดวงใหม่ที่ทรงพลัง' ให้กับฉัน นั่นคือเครื่องจักรไอน้ำ. การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก. ฉันไม่ต้องพึ่งพากำลังของมนุษย์อีกต่อไป. ด้วยพลังของไอน้ำ ฉันสามารถทำงานได้ไม่หยุดหย่อน สูบน้ำได้ในปริมาณมหาศาล. ฉันช่วยส่งน้ำไปตามท่อเพื่อหล่อเลี้ยงเมืองที่กำลังเติบโต ช่วยให้ชาวไร่ชาวนามีน้ำเพียงพอสำหรับพืชผลในทุ่งกว้าง และฉันยังเป็นเพื่อนคู่ใจของนักดับเพลิง ช่วยสูบน้ำจากแม่น้ำเพื่อปกป้องบ้านเรือนจากเปลวไฟ. ทุกวันนี้ ฉันมีรูปร่างและขนาดที่หลากหลาย ตั้งแต่เครื่องสูบน้ำเล็กๆ ในบ่อน้ำของหมู่บ้านไปจนถึงเครื่องสูบน้ำขนาดยักษ์ในระบบประปาของเมืองใหญ่. แต่ไม่ว่าฉันจะเปลี่ยนไปแค่ไหน หน้าที่หลักของฉันยังคงเหมือนเดิม นั่นคือการนำน้ำที่สะอาดและสดชื่นไปสู่ทุกคนที่ต้องการ ทำให้ชีวิตของผู้คนมีสุขภาพดีขึ้นและง่ายขึ้นสำหรับทุกคน.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: เพราะพวกเขาต้องเดินเป็นระยะทางไกลไปยังแหล่งน้ำ และต้องแบกถังน้ำที่หนักอึ้งกลับบ้านทุกวัน ซึ่งทำให้ปวดแขนและหลัง.

คำตอบ: ฉันรู้สึกตื่นเต้นและพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงโลก เพราะฉันรู้ว่าฉันสามารถช่วยให้ผู้คนไม่ต้องลำบากกับการหาบน้ำอีกต่อไป.

คำตอบ: คำว่า 'หัวใจดวงใหม่ที่ทรงพลัง' หมายถึงเครื่องจักรไอน้ำ ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานใหม่ที่ทำให้เครื่องสูบน้ำทำงานได้โดยไม่ต้องใช้แรงคนและสามารถสูบน้ำได้ในปริมาณมาก.

คำตอบ: ผู้ประดิษฐ์เครื่องสูบน้ำรูปแบบแรกคือ ซีเทซิเบียส และเขาอาศัยอยู่ในเมืองอเล็กซานเดรีย.

คำตอบ: มีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะทำให้สามารถสูบน้ำในปริมาณมหาศาลเพื่อส่งไปตามท่อหล่อเลี้ยงเมืองที่กำลังเติบโต ทำให้ผู้คนในเมืองมีน้ำสะอาดใช้อย่างเพียงพอ.