กวาคู อนันซี กับเต่า
มีเต่าตัวหนึ่งเดินช้าๆ ต้วมเตี้ยมๆ. เขาเดินไปบนทุ่งหญ้าที่มีแดดจ้า. เต่ารักกระดองที่แข็งแรงและเงางามของเขามาก. กระดองของเขาทำให้เขาปลอดภัย. วันหนึ่ง กวาคู อนันซี แมงมุมผู้ฉลาดและว่องไว มาเยี่ยม. เขาบอกเต่าว่าเขากำลังทำอาหารเย็นแสนอร่อยและอยากชวนเต่าไปกินด้วย. เต่าหิวมาก ท้องของเขาร้องเสียงดัง. นี่คือเรื่องราวของกวาคู อนันซี กับเต่า และบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับการแบ่งปัน.
เมื่อเต่ามาถึงบ้านของอนันซี อาหารมีกลิ่นหอมอร่อยมาก. แต่ขณะที่เต่ากำลังจะหยิบมันเทศหวานๆ อนันซีก็หยุดเขาไว้. "เต่า มือของเจ้าเต็มไปด้วยฝุ่นนะ. เจ้าต้องไปล้างมือที่แม่น้ำก่อน" อนันซีพูด. เต่าเดินต้วมเตี้ยมไปที่แม่น้ำแล้วเดินกลับมา. แต่เมื่อเขากลับมา มือของเขาก็เปื้อนฝุ่นอีกแล้ว. อนันซีแค่ยิ้มแล้วก็กินอาหารทั้งหมดคนเดียว. เต่ารู้สึกเสียใจมาก แต่เขาก็มีความคิดดีๆ. เขาจึงชวนอนันซีไปทานอาหารเย็นที่บ้านของเขาในวันรุ่งขึ้น. บ้านของเต่าอยู่ที่ก้นแม่น้ำที่เย็นและใส. เมื่ออนันซีมาถึง เขาตัวเบามากจนลอยอยู่บนผิวน้ำ. "โอ้ แย่จัง" เต่าพูด. "เจ้าลงมาไม่ถึงอาหารนะ".
อนันซีฉลาดมาก เขาจึงเอาก้อนหินหนักๆ ใส่ในกระเป๋าเสื้อ. ก้อนหินหนักๆ ช่วยให้เขาจมลงไปในน้ำ. เขาจมลงไปนั่งที่โต๊ะอาหารของเต่า. ทั้งสองกินอาหารมื้ออร่อยด้วยกัน. แต่เมื่ออนันซีกินอิ่มแล้ว เขาก็หนักเกินไปที่จะลอยกลับขึ้นไปได้. เต่าใจดีจึงช่วยเขาเอาก้อนหินออก และอนันซีก็ขอบคุณเขา. อนันซีได้เรียนรู้ว่าการเล่นตลกที่ไม่ดีกับเพื่อนนั้นไม่สนุกเลย. เรื่องนี้ถูกเล่าต่อกันมานานในแอฟริกาตะวันตกเพื่อสอนว่าการใจดีและยุติธรรมนั้นสำคัญกว่าการใช้เล่ห์เหลี่ยม. และเราก็จำไว้เสมอว่าต้องเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ