ตำนานสตรอว์เบอร์รีผลแรก
จากเบื้องบน ข้าส่องแสงให้ความอบอุ่นแก่โลก. ข้าคือวิญญาณแห่งดวงอาทิตย์ และข้าได้เฝ้ามองโลกมาตั้งแต่จุดเริ่มต้น. ข้าจำได้ถึงชายหญิงคู่แรกที่อาศัยอยู่ในโลกที่งดงามจนเปล่งประกาย. อยู่มาวันหนึ่ง คำพูดที่ไม่เข้าหูกัน ดั่งเมฆก้อนสีเทาเล็กๆ ได้เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสอง และฝ่ายหญิงก็ได้เดินจากไปพร้อมกับน้ำตาแห่งความเศร้าและความโกรธ. ข้าเฝ้ามองเธอจากไป และหัวใจของข้ารู้สึกหนักอึ้ง ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจที่จะช่วยให้พวกเขาระลึกถึงความรักของพวกเขาในเรื่องราวที่ชาวเชอโรกีเรียกกันในปัจจุบันว่า สตรอว์เบอร์รีผลแรก.
ชายผู้นั้นเดินตามภรรยาของเขาไป แต่เธอเดินเร็วมากจนเขาวิ่งตามไม่ทัน. ข้ารู้ว่าข้าต้องทำให้เธอเดินช้าลง. ข้าส่องแสงไปยังพุ่มไม้ข้างทางเดินของเธอ และในทันใดนั้น ผลแบล็กเบอร์รีสุกฉ่ำก็ปรากฏขึ้น. แต่หัวใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเกินกว่าจะสังเกตเห็นมัน. ดังนั้นข้าจึงลองอีกครั้ง โดยสร้างทุ่งบลูเบอร์รีที่อวบอ้วนขึ้นมาจากพื้นดิน สีของมันเข้มดั่งท้องฟ้ายามค่ำคืน. แต่เธอก็ยังคงเดินต่อไป. ข้าได้โปรยดอกสายน้ำผึ้งหอมกรุ่นและดอกไม้สวยงามนานาพรรณไว้บนเส้นทางของเธอ โดยหวังว่ากลิ่นหอมหวานจะทำให้เธอนึกถึงวันที่มีความสุข แต่เธอก็ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง.
ข้ารู้ว่าข้าต้องการบางสิ่งที่พิเศษอย่างแท้จริง. ข้าคิดถึงความรู้สึกของความสุข—หวาน สดใส และเต็มไปด้วยความรัก. ข้ารวบรวมรังสีที่อบอุ่นที่สุดของข้าส่องไปยังพื้นดินตรงหน้าเธอ. พืชชนิดใหม่ได้งอกขึ้นมา มีใบสีเขียวและดอกไม้สีขาวเล็กๆ ที่กลายมาเป็นผลเบอร์รี. มันไม่ใช่แค่ผลเบอร์รีธรรมดา แต่มันมีรูปร่างเหมือนหัวใจดวงเล็กๆ ที่สมบูรณ์แบบ และมีสีแดงดั่งดวงอาทิตย์ยามเช้า. หญิงสาวหยุดเดิน. เธอไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้มาก่อน. ด้วยความสงสัย เธอจึงหยิบมันขึ้นมาชิมหนึ่งผล. รสชาติหวานฉ่ำแผ่ซ่านไปทั่วปากของเธอ และทำให้เธอนึกถึงความรักและความสุขทั้งหมดที่เธอเคยมีร่วมกับสามีของเธอ.
ความโกรธของเธอละลายหายไปเหมือนหิมะที่โดนความอบอุ่นของข้า. เธอเริ่มเก็บผลเบอร์รีรูปหัวใจไว้ในมือ. ขณะที่เธอหันหลังกลับไป เธอก็เห็นสามีของเธอซึ่งตามมาทันในที่สุด. พวกเขาแบ่งปันสตรอว์เบอร์รีแสนหวานให้แก่กัน และโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด พวกเขาก็ให้อภัยซึ่งกันและกัน. ข้าทำให้สตรอว์เบอร์รีเติบโตขึ้นทั่วโลกเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ. เรื่องราวนี้ซึ่งเล่าขานโดยนักเล่านิทานชาวเชอโรกี สอนว่าความเมตตาและการให้อภัยคือผลไม้ที่หอมหวานที่สุด. และแม้กระทั่งทุกวันนี้ เมื่อเจ้าได้ลิ้มรสสตรอว์เบอร์รีสีแดงแสนหวาน เจ้าก็ได้ลิ้มรสชิ้นส่วนเล็กๆ ของการให้อภัยครั้งแรกนั้น ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจจากข้า ดวงอาทิตย์ ว่าจงนำทางด้วยหัวใจของเจ้าเสมอ.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ