เรื่องเล่าจากยอดเขา: สวัสดี ฉันคือเทือกเขาแอลป์
ลองจินตนาการถึงอากาศที่เย็นสดชื่นพัดผ่านยอดเขาสูงสิ. ฉันรู้สึกถึงสายลมที่พัดพาปุยหิมะไปทั่วไหล่เขาของฉันทุกวัน. บนยอดสูงสุดของฉันมีหิมะสีขาวปกคลุมอยู่ตลอดทั้งปี มันดูเหมือนมงกุฎที่ส่องประกายระยิบระยับในแสงแดด. เบื้องล่างในหุบเขาเขียวขจี มีดอกไม้ป่าหลากสีสันเบ่งบานในฤดูร้อน และมีทะเลสาบสีฟ้าใสราวกับกระจก. สัตว์น้อยใหญ่มากมายเรียกฉันว่าบ้าน. เธออาจจะได้ยินเสียงนกอินทรีร้องก้องไปทั่วฟ้า หรือเห็นตัวมาร์มอตขนปุยวิ่งเล่นอยู่ตามทุ่งหญ้า. ฉันคือสถานที่แห่งความยิ่งใหญ่และความงามตามธรรมชาติ. ฉันคือเทือกเขาแอลป์.
เรื่องราวของฉันเริ่มต้นขึ้นเมื่อนานแสนนานมาแล้ว. ก่อนที่จะมีมนุษย์เสียอีก. ลองนึกภาพแผ่นดินขนาดใหญ่สองแผ่นค่อยๆ เคลื่อนที่มาชนกัน. พวกมันดันกันอย่างช้าๆ แต่ทรงพลัง จนทำให้พื้นดินย่นขึ้นมาเหมือนกระดาษที่ถูกขยำ. นั่นแหละคือวิธีที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมาเป็นเทือกเขาสูงตระหง่าน. หลายพันปีต่อมา ผู้คนเริ่มเดินทางมาที่นี่. มีชายคนหนึ่งชื่อเอิตซี มนุษย์น้ำแข็ง เขาเคยเดินอยู่บนธารน้ำแข็งของฉันเมื่อนานมาแล้ว และร่างของเขาก็ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดีในน้ำแข็ง ทำให้พวกเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตในอดีต. จากนั้นก็มีเรื่องราวของนายพลผู้กล้าหาญชื่อฮันนิบาล. เขาต้องการนำกองทัพของเขาข้ามภูเขาของฉันเพื่อไปทำสงคราม. ทุกคนต่างบอกว่า "มันเป็นไปไม่ได้." แต่เขาก็ได้นำทหารและแม้กระทั่งช้างตัวใหญ่หลายสิบเชือก เดินทางข้ามช่องเขาที่สูงและหนาวเหน็บของฉันไปได้สำเร็จ. เขาแสดงให้เห็นว่าความกล้าหาญสามารถเอาชนะอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ได้.
เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนไม่ได้มองฉันเป็นเพียงอุปสรรคที่ต้องข้ามผ่านอีกต่อไป. พวกเขาเริ่มมองมาที่ยอดเขาสูงของฉันด้วยความทึ่งและสงสัย. พวกเขาอยากจะปีนขึ้นไปให้ถึงจุดสูงสุด. ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1786 ชายผู้กล้าหาญสองคนชื่อฌาคส์ บัลมาต์ และมิเชล-กาเบรียล ปักการ์ด ก็ได้ทำสิ่งที่น่าทึ่งสำเร็จ. พวกเขาเป็นมนุษย์กลุ่มแรกที่ปีนขึ้นไปถึงยอดเขามงบล็อง ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของฉัน. การผจญภัยของพวกเขาเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆ อีกมากมาย. ทุกวันนี้ ฉันกลายเป็นสนามเด็กเล่นแห่งการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่. ในฤดูหนาว ผู้คนจะพากันมาเล่นสกีและสโนว์บอร์ดลงมาจากเนินเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะของฉัน. ส่วนในฤดูร้อน พวกเขาก็จะมาเดินป่าตามเส้นทางที่สวยงามและพักผ่อนในหมู่บ้านเล็กๆ ที่น่ารักซึ่งซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาของฉัน.
ฉันไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับความสนุกสนานและการผจญภัยเท่านั้นนะ. ฉันยังมีของขวัญที่สำคัญมอบให้กับโลกใบนี้ด้วย. หิมะบนยอดเขาของฉันเมื่อละลายในฤดูใบไม้ผลิ จะกลายเป็นน้ำจืดที่สะอาดบริสุทธิ์. น้ำเหล่านี้จะไหลลงไปหล่อเลี้ยงแม่น้ำสายสำคัญๆ หลายสายทั่วยุโรป ทำให้ผู้คนและพืชพรรณมีน้ำใช้. ฉันอยากให้เด็กๆ ทุกคนมีความกล้าหาญเหมือนนักปีนเขา และมีความมุ่งมั่นเหมือนนายพลฮันนิบาล. จงออกไปสำรวจความมหัศจรรย์ของธรรมชาติรอบตัวเธอ. และจำไว้เสมอว่า ฉัน เทือกเขาแอลป์ จะยังคงยืนหยัดอยู่ที่นี่ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้เธอตลอดไป.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ