เรื่องเล่าจากโลก
ฉันลอยอยู่ในความเงียบของอวกาศเหมือนลูกแก้วใบใหญ่ที่สวยงาม. ฉันหมุนวนไปพร้อมกับก้อนเมฆสีขาวปุยและส่องประกายด้วยมหาสมุทรสีน้ำเงินเข้ม. พื้นดินของฉันเป็นหย่อม ๆ สีเขียวเหมือนหญ้าและสีน้ำตาลเหมือนดิน. ฉันคือบ้านของเธอ. ฉันคือดาวเคราะห์โลก. ดวงอาทิตย์ที่สดใสทำให้ฉันอบอุ่น และดวงจันทร์ที่อ่อนโยนคือเพื่อนของฉันในท้องฟ้ายามค่ำคืน.
เรื่องราวของฉันเริ่มต้นเมื่อหลายพันล้านปีก่อน นานมากก่อนที่ใคร ๆ ที่เธอรู้จักจะเกิด. ฉันถูกสร้างขึ้นจากฝุ่นดาวที่หมุนวน. หลังจากที่ฉันเย็นลง มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ของฉันก็เต็มไปด้วยน้ำ. เมื่อนานมาแล้ว ประมาณ 3.7 พันล้านปีก่อน สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ กลุ่มแรกได้เริ่มต้นขึ้นในทะเลของฉัน. ต่อมาอีกนานแสนนาน ไดโนเสาร์ยักษ์ก็ย่ำเท้าไปทั่วดินแดนของฉัน. พวกมันท่องไปทั่วเป็นเวลาหลายล้านปีก่อนที่จะหายไปเมื่อประมาณ 66 ล้านปีก่อน. จากนั้น หลังจากช่วงเวลาที่เงียบงันอันยาวนาน ผู้คนก็มาถึง. มนุษย์ยุคใหม่กลุ่มแรก ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเธอ เริ่มสำรวจโลกของฉันเมื่อประมาณ 300,000 ปีก่อน.
วันนี้ ฉันเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่น่าทึ่งมากมาย. ฉันมีต้นไม้สูงใหญ่ที่เอื้อมแตะท้องฟ้า มีผึ้งขนปุยที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ ในสวน และมีวาฬยักษ์ที่ร้องเพลงในมหาสมุทรของฉัน. และฉันก็มีเธอ. ผู้คนทุกคนในโลกอาศัยอยู่บนตัวฉัน. ฉันเป็นบ้านสำหรับทุกคนที่จะแบ่งปันกัน. เมื่อเธอใจดีกับสัตว์ ช่วยปลูกต้นไม้ในสวน หรือรักษาน้ำของฉันให้สะอาด เธอก็กำลังดูแลบ้านที่แสนวิเศษของเรา. ฉันรักที่มีเธออยู่ที่นี่กับฉัน.