ฟรันซิสโก โกยา
สวัสดี! ฉันชื่อฟรันซิสโก โกยา และฉันเป็นจิตรกรที่รักการเล่าเรื่องราวผ่านพู่กันของฉัน ฉันเกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1746 ในหมู่บ้านเล็กๆ ในสเปนชื่อว่าฟูเอนเดโตโดส แม้แต่ตอนเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ ฉันก็วาดรูปอยู่เสมอ ฉันวาดบนกำแพง บนกระดาษ และบนทุกสิ่งที่ฉันหาได้! พ่อของฉันเห็นความหลงใหลของฉัน และเมื่อฉันเป็นวัยรุ่น ครอบครัวของฉันก็ย้ายไปที่เมืองซาราโกซาเพื่อให้ฉันได้เรียนรู้เพื่อเป็นศิลปินที่แท้จริง
หลังจากการเรียน ฉันได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงมาดริด เมืองหลวงของสเปน มันเป็นสถานที่ที่น่าตื่นเต้นมาก! ในปี ค.ศ. 1774 ฉันได้งานที่ยอดเยี่ยมในการสร้างภาพวาดขนาดใหญ่สีสันสดใสสำหรับโรงงานพรมหลวง ภาพวาดเหล่านี้เรียกว่า "การ์ตูน" ถูกใช้เป็นแบบในการทอพรมที่สวยงามเพื่อแขวนในพระราชวัง ฉันชอบวาดภาพฉากที่ร่าเริงของผู้คนที่กำลังปิกนิกและเล่นเกมต่างๆ ผลงานของฉันได้รับความนิยมอย่างมาก และในไม่ช้าฉันก็ได้วาดภาพเหมือนของบุคคลสำคัญ ในปี ค.ศ. 1786 ฉันได้รับเกียรติอย่างสูง ฉันได้เป็นจิตรกรของพระเจ้าการ์โลสที่ 3 ต่อมาในปี ค.ศ. 1799 ฉันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรเอกประจำราชสำนักของกษัตริย์องค์ใหม่ พระเจ้าการ์โลสที่ 4 ฉันยังได้วาดภาพเหมือนที่มีชื่อเสียงของทั้งราชวงศ์ร่วมกันด้วย
ราวปี ค.ศ. 1793 ชีวิตของฉันเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ฉันป่วยหนักมาก และความเจ็บป่วยนั้นทำให้ฉันหูหนวกสนิท โลกทั้งใบเงียบสงัดสำหรับฉัน นี่เป็นเรื่องยากลำบาก แต่มันก็เปลี่ยนวิธีที่ฉันสร้างงานศิลปะด้วยเช่นกัน เนื่องจากฉันไม่ได้ยินเสียงโลกภายนอก ฉันจึงเริ่มฟังเสียงโลกภายในจินตนาการของฉันมากขึ้น ภาพวาดของฉันกลายเป็นเรื่องส่วนตัวมากขึ้นและสำรวจความรู้สึกและความคิดของฉัน ในปี ค.ศ. 1799 ฉันได้สร้างชุดภาพพิมพ์ที่มีชื่อเสียงชื่อว่า 'โลส กาปรีโชส' ซึ่งแสดงความคิดของฉันเกี่ยวกับโลก ทั้งในส่วนที่ตลกขบขันและส่วนที่จริงจัง
ช่วงเวลาที่ยากลำบากมาถึงสเปนเมื่อสงครามที่เรียกว่าสงครามคาบสมุทรเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1808 มันเป็นช่วงเวลาที่น่าเศร้าและน่าหวาดกลัว ฉันรู้สึกว่ามันสำคัญที่จะต้องวาดสิ่งที่ฉันเห็น ไม่ใช่เพื่อทำให้สงครามดูน่าตื่นเต้น แต่เพื่อแสดงความจริงว่ามันส่งผลกระทบต่อผู้คนอย่างไร ผลงานเหล่านี้กลายเป็นชุดภาพพิมพ์ที่เรียกว่า 'ภัยพิบัติแห่งสงคราม' ในช่วงท้ายของชีวิต ระหว่างปี ค.ศ. 1819 ถึง 1823 ฉันได้วาดภาพชุดลึกลับและทรงพลังลงบนผนังบ้านของฉันโดยตรง 'ภาพเขียนสีดำ' เหล่านี้เป็นเพียงเพื่อตัวฉันเอง เป็นหนทางในการวาดอารมณ์ที่ลึกที่สุดของฉันออกมา
ในปี ค.ศ. 1824 ฉันย้ายไปอยู่ที่เมืองบอร์โดในฝรั่งเศส ที่ซึ่งฉันยังคงวาดภาพและระบายสีไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต ฉันมีชีวิตอยู่ถึงอายุ 82 ปี วันนี้ ผู้คนจดจำฉันในฐานะศิลปินผู้กล้าหาญพอที่จะวาดความจริง ศิลปะของฉันแสดงให้เห็นว่าภาพวาดเป็นได้มากกว่าแค่ภาพสวยๆ แต่ยังสามารถแสดงความรู้สึกที่ทรงพลัง เล่าเรื่องราวที่สำคัญ และทำให้ผู้คนได้คิด ฉันมีความสุขที่ผลงานของฉันยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้ศิลปินและทำให้ผู้คนรู้สึกบางอย่างได้ แม้เวลาจะผ่านไปหลายปีแล้วก็ตาม