ผู้ช่วยในกระเป๋าของเธอ
สวัสดี. ฉันเป็นวงกลมแวววาวในกระปุกออมสินของเธอ หรืออาจจะเป็นกระดาษสีสวยในกระเป๋าสตางค์ของผู้ใหญ่. เธอใช้ฉันแลกไอศกรีมอร่อยๆ หนังสือเล่มใหม่ หรือของเล่นสนุกๆ ได้นะ. บางครั้งเธอก็มองไม่เห็นฉัน แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนั้น เป็นตัวเลขบนหน้าจอไงล่ะ. ทายสิว่าฉันคืออะไร. ฉันคือเงินตราเองจ้ะ.
นานมาแล้ว นานมากๆ เลย ก่อนที่จะมีฉัน การแลกของเป็นเรื่องยุ่งยากมาก. ถ้าเธอมีแอปเปิ้ล แต่อยากได้ไข่ไก่ เธอต้องไปหาคนที่มีไข่ไก่และอยากได้แอปเปิ้ลของเธอ. แต่ถ้าเขาไม่อยากได้แอปเปิ้ลล่ะ. เพื่อให้ง่ายขึ้น ประมาณ 1200 ปีก่อนคริสตกาล ผู้คนก็เริ่มใช้ของพิเศษที่ทุกคนเห็นตรงกันว่ามีค่า เช่น เปลือกหอยเบี้ยสวยๆ. ต่อมา ประมาณ 600 ปีก่อนคริสตกาล ในอาณาจักรที่ชื่อว่าลิเดีย ผู้คนได้ประดิษฐ์เหรียญขึ้นมาเป็นครั้งแรก. มันเงาวับและมีตราประทับเพื่อให้ทุกคนรู้ว่ามันมีค่าเท่าไหร่. หลังจากนั้นไม่นาน ประมาณศตวรรษที่ 7 ในประเทศจีน ผู้คนก็เริ่มทำฉันจากกระดาษ ซึ่งเบาและพกพาง่ายกว่ากันเยอะเลย.
ในวันนี้ ฉันยังคงเป็นเหรียญและธนบัตรเหล่านั้น แต่ฉันก็สามารถเป็นแบบดิจิทัลได้ด้วยนะ. ฉันช่วยให้ผู้คนทั่วโลกซื้ออาหารให้ครอบครัว ซื้อเสื้อผ้าอุ่นๆ และสร้างบ้านให้อยู่อาศัย. ฉันเป็นเครื่องมือพิเศษที่ทำให้การแบ่งปันและได้ในสิ่งที่ต้องการเป็นเรื่องง่ายๆ. เพราะฉันช่วยให้ทุกคนแลกเปลี่ยนกันอย่างยุติธรรม ฉันจึงช่วยให้พวกเขาสร้างสิ่งดีๆ และดูแลซึ่งกันและกันได้.