ป้ายสุดท้ายที่ถนนมาร์เก็ต

ฉันรู้สึกถึงการถูกโอบอุ้ม ปกเรียบๆ ของฉันเย็นสบายเมื่อสัมผัสกับมือที่อบอุ่น. ลองดูที่หน้าปกของฉันสิ—รถบัสสีเหลืองและสีส้มสดใส เด็กชายที่กำลังเงยหน้ามองคุณยายผู้เปี่ยมด้วยปัญญา และเมืองที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา. ฉันคือส่วนผสมของสีสันและรูปทรง เป็นเสียงกระซิบของเรื่องราวที่รอคอยการบอกเล่า. ก่อนที่คุณจะรู้จักชื่อของฉัน คุณก็สามารถรู้สึกได้ถึงจังหวะของเมืองและความอบอุ่นของการกอดอันเปี่ยมรัก. ฉันคือหนังสือ แต่ฉันก็คือการเดินทางด้วย. ฉันคือ ป้ายสุดท้ายที่ถนนมาร์เก็ต.

ฉันไม่ได้เกิดจากความคิดของคนเพียงคนเดียว แต่มาจากคนสองคน. นักเขียนชื่อ แมตต์ เดอ ลา เปนญา เป็นผู้มอบเสียงให้กับฉัน. เขาต้องการเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการค้นพบสิ่งสวยงามในสถานที่ธรรมดาทั่วไป เรื่องราวเกี่ยวกับการขอบคุณสิ่งที่เรามี. เขาถักทอถ้อยคำของฉันเข้าด้วยกันเพื่อบอกเล่าเรื่องราวของเด็กชายชื่อ ซีเจ และคุณยายของเขา. จากนั้น ศิลปินชื่อ คริสเตียน โรบินสัน ก็มอบรูปลักษณ์ที่มีชีวิตชีวาให้กับฉัน. เขาใช้สีสันสดใสและรูปทรงที่ตัดจากกระดาษเพื่อสร้างโลกของฉันขึ้นมา ทำให้เมืองรู้สึกเหมือนเป็นสนามเด็กเล่นที่เป็นมิตรและมีสีสัน. ในวันที่ 8 มกราคม ปี 2015 ความฝันของพวกเขาก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน และฉันก็ได้แบ่งปันเรื่องราวของฉันให้โลกได้รับรู้.

ตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันถูกเปิดอ่าน ฉันได้พาเด็กๆ เดินทางผ่านเมืองที่จอแจ. พวกเขาติดตามซีเจในขณะที่เขาสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่มีในสิ่งที่คนอื่นมี และพวกเขาก็ฟังไปพร้อมกับเขาขณะที่คุณยายของเขาชี้ให้เห็นถึงเวทมนตร์ที่อยู่รอบตัวพวกเขา นั่นคือเสียงดนตรีของนักกีตาร์ และความงดงามของรุ้งกินน้ำในแอ่งน้ำ. เรื่องน่าประหลาดใจครั้งใหญ่เกิดขึ้นในวันที่ 11 มกราคม ปี 2016. ฉันได้รับรางวัลนิวเบรี ซึ่งเป็นรางวัลที่ปกติแล้วจะมอบให้กับหนังสือที่มีเนื้อหาหนาๆ. มันเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกว่าเรื่องราวเรียบง่ายของฉันนั้นแฝงไปด้วยข้อความที่ทรงพลัง. ภาพวาดของฉันที่สร้างสรรค์โดยคริสเตียน ก็ได้รับรางวัลพิเศษที่เรียกว่า คาลเดคอตต์ ออเนอร์ เช่นกัน.

วันนี้ ฉันเดินทางไปยังห้องสมุด โรงเรียน และบ้านเรือนทั่วโลก. หน้ากระดาษของฉันสอนให้เด็กๆ และผู้ใหญ่ได้มองดูชุมชนของตนเองอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น และค้นหาความสุขในช่วงเวลาเล็กๆ. ฉันเป็นมากกว่ากระดาษและหมึกพิมพ์. ฉันคือเครื่องเตือนใจว่าความสวยงามนั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง หากคุณรู้วิธีที่จะมองหา. ฉันหวังว่าฉันจะช่วยให้คุณเห็นว่าการเดินทางบนรถบัสทุกครั้งสามารถเป็นการผจญภัยได้ และของขวัญที่ดีที่สุดคือความเมตตาที่เราแบ่งปันและความมหัศจรรย์ที่เราค้นพบร่วมกัน.

คำถามการอ่านเข้าใจ

คลิกเพื่อดูคำตอบ

คำตอบ: ผู้สร้างสรรค์สองคนคือ แมตต์ เดอ ลา เปนญา ซึ่งเป็นนักเขียน และ คริสเตียน โรบินสัน ซึ่งเป็นผู้วาดภาพประกอบ.

คำตอบ: ข้อความสำคัญคือความสวยงามและความสุขสามารถพบได้ในทุกหนทุกแห่ง แม้ในสถานที่ธรรมดาทั่วไป หากเรารู้วิธีที่จะมองหา และควรขอบคุณสิ่งที่เรามี.

คำตอบ: เป็นเรื่องน่าประหลาดใจเพราะรางวัลนิวเบรีมักจะมอบให้กับหนังสือที่มีเนื้อหาหนาๆ หรือนวนิยายสำหรับเด็กโต แต่ 'ป้ายสุดท้ายที่ถนนมาร์เก็ต' เป็นหนังสือภาพ.

คำตอบ: ในตอนแรก ซีเจรู้สึกไม่พอใจและสงสัยว่าทำไมเขาไม่มีสิ่งของเหมือนคนอื่น. แต่ในตอนท้าย ความรู้สึกของเขาเปลี่ยนไปเป็นความสุขและความซาบซึ้งใจ หลังจากที่คุณยายช่วยให้เขามองเห็นความสวยงามในสิ่งรอบตัว.

คำตอบ: คำว่า 'มีชีวิตชีวา' หมายถึงภาพวาดนั้นเต็มไปด้วยสีสันที่สดใสและดูเคลื่อนไหว ทำให้รู้สึกเหมือนเมืองและผู้คนในเรื่องราวนั้นมีชีวิตจริงๆ.