ตู้พิศวงในหนังสือ
สวัสดี. ฉันวางตัวอยู่บนชั้นหนังสือ ดูเหมือนหนังสือเล่มอื่นๆ ทั่วไป. แต่ฉันมีความลับซ่อนอยู่. โลกใบใหญ่ที่แสนวิเศษซ่อนอยู่ข้างในหน้ากระดาษของฉัน. เมื่อเธอเปิดปกของฉัน ฟู่. ลมหนาวเบาๆ อาจจะพัดมาโดนจมูกของเธอ. เธออาจจะได้กลิ่นของต้นสนสูงใหญ่และหิมะที่ขาวสะอาด. นั่นก็เพราะว่าฉันมีประตูวิเศษอยู่ข้างใน. มันดูเหมือนตู้เสื้อผ้าไม้ใบใหญ่ ที่เธอใช้แขวนเสื้อโค้ท. แต่มันไม่ใช่แค่ตู้เสื้อผ้าธรรมดา. มันคือประตูสู่ดินแดนมหัศจรรย์. ฉันคือหนังสือเรื่อง ตู้พิศวง.
ชายใจดีคนหนึ่งที่มีภาพสวยงามมากมายในหัวของเขาเป็นคนสร้างฉันขึ้นมา. เขาชื่อ ซี.เอส. ลิวอิส. เขาฝันถึงป่าที่เต็มไปด้วยหิมะซึ่งเป็นฤดูหนาวตลอดกาล. เขาฝันถึงฟอนที่เป็นมิตรที่ถือของขวัญมาด้วย. เขาฝันถึงเด็กสี่คนที่ค้นพบโลกใบใหม่. และเขาฝันถึงสิงโตตัวใหญ่ กล้าหาญ และใจดีชื่อ อัสลาน. เขาใส่ความฝันที่สวยงามทั้งหมดนี้ลงบนหน้ากระดาษของฉันเพื่อที่เขาจะได้แบ่งปันมันกับทุกคน. ในวันพิเศษวันหนึ่ง คือวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1950 เขาก็ได้แบ่งปันฉันให้กับคนทั้งโลก. เมื่อเด็กๆ เปิดฉันขึ้นมา พวกเขาก็สามารถไปเยี่ยมดินแดนมหัศจรรย์แห่งนาร์เนียได้. พวกเขาสามารถพบกับสัตว์พูดได้และออกไปผจญภัยครั้งใหญ่กับลูซี่และครอบครัวของเธอ.
เป็นเวลาหลายปีมาแล้ว ที่ฉันเป็นกุญแจดอกพิเศษ. กุญแจที่เปิดประตูสู่จินตนาการของเธอ. แม้กระทั่งทุกวันนี้ เด็กๆ เหมือนเธอก็ยังคงเปิดหน้ากระดาษของฉันเพื่อไปเยี่ยมนาร์เนีย. พวกเขาดูภาพยนตร์เกี่ยวกับอัสลานและเล่นเกมในโลกที่เต็มไปด้วยหิมะของฉัน. ฉันคือคำสัญญาว่าเวทมนตร์นั้นรอเธออยู่เสมอ. มันรออยู่ตรงนี้ ข้างในเรื่องราว. สิ่งที่เธอต้องทำก็แค่เปิดปกของฉัน และการผจญภัยที่แสนวิเศษก็จะเริ่มต้นขึ้น.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ