เรื่องเล่าของปีเตอร์ แรบบิท
ฉันเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ ที่พอดีกับตักของเธอ. หน้ากระดาษของฉันเรียบลื่นและมีเสียงกระซิบเบาๆ เวลาที่เธอเปิด. ข้างในมีรูปวาดผักสีเขียวน่าอร่อย โพรงกระต่ายแสนสบาย และกระต่ายน้อยในเสื้อแจ็คเก็ตสีฟ้าสดใส. ก่อนที่เธอจะรู้ชื่อของฉัน เธอจะรู้สึกได้ถึงการผจญภัยที่รออยู่ข้างใน. ฉันคือเรื่องเล่าของปีเตอร์ แรบบิท.
ผู้หญิงใจดีคนหนึ่งที่มีจินตนาการกว้างไกลเป็นคนสร้างฉันขึ้นมา. เธอชื่อเบียทริกซ์ พอตเตอร์ และเธอรักสัตว์มากๆ. วันหนึ่งในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1893 เธอเขียนจดหมายถึงเด็กชายตัวน้อยชื่อโนเอลที่กำลังป่วย. เพื่อเป็นกำลังใจให้เขา เธอเล่าเรื่องราวของฉันและวาดรูปครอบครัวกระต่ายของฉัน ซึ่งมีทั้งฟลอปซี มอปซี คอตตอนเทล และแน่นอนว่าต้องมีปีเตอร์ผู้ซุกซนด้วย. เบียทริกซ์รักเรื่องนี้มากจนตัดสินใจทำฉันให้เป็นหนังสือจริงๆ เพื่อให้เด็กๆ ทุกคนได้อ่าน. ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1902 ฉันถูกพิมพ์ออกมาพร้อมภาพสีสันสวยงาม พร้อมสำหรับบ้านหลังแรกบนชั้นหนังสือ.
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ได้เป็นเพื่อนกับเด็กๆ ทั่วโลก. ฉันได้ฟังเสียงหัวเราะคิกคักเมื่อปีเตอร์ แรบบิท มุดลอดใต้ประตูสวน และได้ยินเสียงสูดหายใจเมื่อคุณแม็คเกรเกอร์เกือบจะจับเขาได้. เรื่องราวของฉันคือการผจญภัยเล็กๆ เกี่ยวกับความอยากรู้อยากเห็นและความซุกซน แต่ก็ยังเกี่ยวกับความอบอุ่นของการได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย. ฉันช่วยให้เธอจินตนาการถึงโลกใบเล็กๆ ในสวนกว้างใหญ่ และย้ำเตือนว่าแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่เล็กที่สุดก็สามารถมีการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ