สตรีร่ำไห้
'สตรีร่ำไห้' เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบในปี 1937 โดยปาโบล ปีกัสโซ…
อ่านที่ ชั้นอนุบาล-2 ฟังที่ K–3
ไม่มีการ์ด ไม่มีข้อผูกพัน อีเมลหนึ่งฉบับเมื่อมีข่าวจริง และคลิกหนึ่งครั้งเพื่อหยุด
พิมพ์ & สร้าง
กุญแจคำตอบ·ไม่ต้องเตรียม·ฟรีพร้อมบัญชี
22 แผ่นงาน · กุญแจคำตอบ · เรื่องราวเต็มรูปแบบ · แบบทดสอบ · อายุ 6-8 · CEFR A2
นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวอีก 102,000+ เรื่องใน 27 ภาษา, เสียงสำหรับทุกเรื่อง, และเอกสารพิมพ์สำหรับทั้งหมด.
แค่ต้องการ สตรีร่ำไห้ ใช่ไหม?
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นชิ้นส่วนปริศนาที่แตกหักและยุ่งเหยิง. มีเส้นคมๆ และสีสันสว่างสดใสที่ดูสับสนไปหมด. ในมือของฉันมีผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่ง และบนใบหน้าของฉันก็มีน้ำตาไหลอาบแก้ม. แต่ทำไมฉันถึงร้องไห้น่ะเหรอ. นั่นเป็นเรื่องราวที่ฉันอยากจะเล่าให้ฟัง. ฉันคือภาพวาดที่มีชื่อว่า 'หญิงร้องไห้' (The Weeping Woman). ฉันไม่ใช่แค่ภาพวาดธรรมดา แต่ฉันคือความรู้สึกที่ถูกแช่แข็งไว้บนผืนผ้าใบ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นและเข้าใจ.
ศิลปินผู้สร้างฉันขึ้นมาชื่อว่า ปาโบล ปิกัสโซ. เขาวาดฉันเมื่อนานมาแล้ว ในปี ค.ศ. 1937. ในตอนนั้น หัวใจของเขาหนักอึ้งไปด้วยความเศร้า. ที่ประเทศสเปนซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขากำลังมีสงคราม. เขาอยากจะแสดงให้โลกเห็นว่าสงครามนั้นทำให้ผู้คนเจ็บปวดมากแค่ไหน. เขาไม่ได้แค่วาดภาพผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เขากำลังวาดความรู้สึก. ความรู้สึกที่เศร้าที่สุดเท่าที่เขาจะจินตนาการได้ เพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าสันติภาพนั้นสำคัญเพียงใด. เขาเชื่อว่าศิลปะสามารถพูดได้ดังกว่าคำพูด และฉันก็คือเสียงของหัวใจที่แตกสลายของเขา.
ปิกัสโซไม่ได้ต้องการให้ฉันดูเหมือนภาพถ่ายจริงๆ. เขาใช้สีเขียวสด สีเหลือง และสีม่วง ซึ่งเป็นสีที่อาจจะดูแปลกสำหรับใบหน้าที่เศร้า. เขาใช้รูปทรงแหลมคมเพื่อแสดงให้เห็นว่าความเศร้าจากข้างในนั้นรู้สึกอย่างไร. มันทั้งสับสนและเจ็บปวดเหมือนมีอะไรแหลมคมมาทิ่มแทง. ลองดูดวงตาของฉันสิ. หรือผ้าเช็ดหน้าที่แหลมคมในมือ. หรือมือที่บิดเบี้ยวของฉัน. ทุกอย่างถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสดงอารมณ์ที่รุนแรงโดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย. นี่คือวิธีที่ศิลปะใช้สีและรูปทรงเพื่อเล่าเรื่องราวของหัวใจ.
จากห้องทำงานของปิกัสโซ ฉันได้เดินทางมาอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ที่ซึ่งผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกสามารถมาเยี่ยมชมฉันได้. เมื่อพวกเขามายืนอยู่ตรงหน้าฉัน พวกเขามักจะมองฉันอย่างตั้งใจ. บางคนรู้สึกเศร้าตามไปด้วย. บางคนก็เงียบและครุ่นคิด. ฉันช่วยให้พวกเขาได้คิดถึงความรู้สึกของคนอื่น และความสำคัญของการเป็นคนใจดีและเข้าอกเข้าใจผู้อื่น. ฉันเป็นเหมือนหน้าต่างที่เปิดไปสู่หัวใจที่กำลังเจ็บปวด เพื่อเตือนให้ทุกคนนึกถึงกันและกัน.
ปริศนาของหญิงร้องไห้
ฉันรู้สึกเหมือนเป็นชิ้นส่วนปริศนาที่แตกหักและยุ่งเหยิง. มีเส้นคมๆ และสีสันสว่างสดใสที่ดูสับสนไปหมด. ในมือของฉันมีผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่ง และบนใบหน้าของฉันก็มีน้ำตาไหลอาบแก้ม. แต่ทำไมฉันถึงร้องไห้น่ะเหรอ. นั่นเป็นเรื่องราวที่ฉันอยากจะเล่าให้ฟัง. ฉันคือภาพวาดที่มีชื่อว่า 'หญิงร้องไห้' (The Weeping Woman). ฉันไม่ใช่แค่ภาพวาดธรรมดา แต่ฉันคือความรู้สึกที่ถูกแช่แข็งไว้บนผืนผ้าใบ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นและเข้าใจ.
ศิลปินผู้สร้างฉันขึ้นมาชื่อว่า ปาโบล ปิกัสโซ. เขาวาดฉันเมื่อนานมาแล้ว ในปี ค.ศ. 1937. ในตอนนั้น หัวใจของเขาหนักอึ้งไปด้วยความเศร้า. ที่ประเทศสเปนซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขากำลังมีสงคราม. เขาอยากจะแสดงให้โลกเห็นว่าสงครามนั้นทำให้ผู้คนเจ็บปวดมากแค่ไหน. เขาไม่ได้แค่วาดภาพผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เขากำลังวาดความรู้สึก. ความรู้สึกที่เศร้าที่สุดเท่าที่เขาจะจินตนาการได้ เพื่อให้ทุกคนเข้าใจว่าสันติภาพนั้นสำคัญเพียงใด. เขาเชื่อว่าศิลปะสามารถพูดได้ดังกว่าคำพูด และฉันก็คือเสียงของหัวใจที่แตกสลายของเขา.
ปิกัสโซไม่ได้ต้องการให้ฉันดูเหมือนภาพถ่ายจริงๆ. เขาใช้สีเขียวสด สีเหลือง และสีม่วง ซึ่งเป็นสีที่อาจจะดูแปลกสำหรับใบหน้าที่เศร้า. เขาใช้รูปทรงแหลมคมเพื่อแสดงให้เห็นว่าความเศร้าจากข้างในนั้นรู้สึกอย่างไร. มันทั้งสับสนและเจ็บปวดเหมือนมีอะไรแหลมคมมาทิ่มแทง. ลองดูดวงตาของฉันสิ. หรือผ้าเช็ดหน้าที่แหลมคมในมือ. หรือมือที่บิดเบี้ยวของฉัน. ทุกอย่างถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสดงอารมณ์ที่รุนแรงโดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย. นี่คือวิธีที่ศิลปะใช้สีและรูปทรงเพื่อเล่าเรื่องราวของหัวใจ.
จากห้องทำงานของปิกัสโซ ฉันได้เดินทางมาอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ที่ซึ่งผู้คนจากทั่วทุกมุมโลกสามารถมาเยี่ยมชมฉันได้. เมื่อพวกเขามายืนอยู่ตรงหน้าฉัน พวกเขามักจะมองฉันอย่างตั้งใจ. บางคนรู้สึกเศร้าตามไปด้วย. บางคนก็เงียบและครุ่นคิด. ฉันช่วยให้พวกเขาได้คิดถึงความรู้สึกของคนอื่น และความสำคัญของการเป็นคนใจดีและเข้าอกเข้าใจผู้อื่น. ฉันเป็นเหมือนหน้าต่างที่เปิดไปสู่หัวใจที่กำลังเจ็บปวด เพื่อเตือนให้ทุกคนนึกถึงกันและกัน.
ถึงแม้ว่าฉันจะแสดงช่วงเวลาที่แสนเศร้า แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของฉันคือการเป็นเครื่องเตือนใจถึงความรักและสันติภาพ. ฉันสอนผู้คนว่าทุกความรู้สึกล้วนมีความสำคัญ และศิลปะก็เป็นวิธีที่ทรงพลังในการแบ่งปันความรู้สึกเหล่านั้น. ฉันเป็นเหมือนปริศนาสีสันสดใส ที่เมื่อคุณมองดูแล้ว มันจะคอยเตือนหัวใจของคุณให้เลือกความเมตตาเสมอ.
ข้อเท็จจริงที่น่าทึ่ง
เกี่ยวกับ
'สตรีร่ำไห้' เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบในปี 1937 โดยปาโบล ปีกัสโซ ถือเป็นผลงานที่สืบเนื่องมาจากผลงานชิ้นเอกของเขาอย่าง 'เกร์นิกา' และถ่ายทอดความโศกเศร้าที่เป็นสากลของสงครามผ่านใบหน้าที่บิดเบี้ยวของสตรีผู้โศกเศร้า
ทำแบบทดสอบ
คำถาม 1 ของ 4
ทำไมปาโบล ปิกัสโซถึงวาดภาพ 'หญิงร้องไห้'.
สำรวจถัดไป
ต้องการทำมากกว่านี้ไหม?
ไปไกลกว่าการสำรวจ ปลดล็อกเครื่องมือที่เปลี่ยนทุกเรื่องราวให้เป็นการเรียนรู้ที่แท้จริง
Storypie Plus สำหรับครอบครัว
เรื่องเต็ม, แบบทดสอบ, และเอกสารพิมพ์ได้ คืนและการเดินทางในรถจัดการเรียบร้อย
- เรื่องเสียงไม่จำกัด
- โหมดสร้าง: ลูกของคุณเป็นดาวในเรื่อง
- ดาวน์โหลดแบบออฟไลน์
- แบบฝึกหัดพิมพ์ได้ & หน้าสี
ทำไมต้อง Storypie สำหรับโรงเรียน
นักเรียนมีส่วนร่วม เตรียมพร้อมในไม่กี่วินาที คืนเวลาช่วงเย็นให้คุณ
- แบบฝึกหัด & แบบทดสอบ
- การจัดการห้องเรียน
- การประเมินผลเชิงรูปแบบ
- หลักสูตรและแผนการสอนที่กำหนดเอง
- 27 ภาษา
ทำไมต้อง Storypie สำหรับการเรียนที่บ้าน
หลักสูตรเสร็จสมบูรณ์ พวกเขาจะขอมากขึ้น ชั่วโมงกลับมาในวันของคุณ
- เครื่องสร้างแบบฝึกหัด
- เรื่องเล่าเสียงจากมุมมองบุคคลแรก
- แบบทดสอบความเข้าใจในตัว
- หลักสูตรและแผนการสอนที่กำหนดเอง
- กิจกรรมพิมพ์และไป