เรื่องเล่าของแว่นตา
สวัสดี ฉันคือแว่นตา. ก่อนที่ฉันจะเกิดขึ้นมา โลกสำหรับบางคนอาจจะดูพร่ามัวไปหน่อย. มันเหมือนกับการมองภาพวาดที่ถูกนิ้วป้ายจนเลอะ. ทุกอย่างเบลอและมองเห็นได้ยาก. ทำให้การมองเห็นรอยยิ้มของเพื่อนที่อยู่ไกลๆ หรือเห็นเต่าทองตัวน้อยบนใบไม้เป็นเรื่องที่ยากลำบาก.
แต่แล้ว เมื่อนานมาแล้วในดินแดนที่มีแดดจ้าที่เรียกว่าอิตาลี. มีคนฉลาดคนหนึ่งเกิดความคิดที่สดใสขึ้นมา. เขาค้นพบว่าถ้ามองผ่านแก้วโค้งๆ ชิ้นพิเศษ โลกที่พร่ามัวจะกลับมาชัดเจน. ว้าว. ดังนั้น เขาจึงนำแก้วทรงกลมพิเศษสองชิ้นมาใส่ไว้ในกรอบ. ครอบครัวแรกๆ ของฉันยังไม่มีขาแว่นสำหรับเกี่ยวหูนะ. ทุกคนต้องใช้มือถือฉันไว้ที่ตาเพื่อจะมองเห็น. มันเป็นวิธีใหม่ในการมองโลกเลยล่ะ.
ทันใดนั้น ผู้คนก็สามารถมองเห็นได้อีกครั้ง. พวกเขาสามารถอ่านหนังสือเล่มโปรดและมองเห็นรอยเย็บเล็กๆ บนเสื้อผ้าได้. ฉันมีความสุขมากที่ได้ช่วยเหลือ. ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันเปลี่ยนแปลงไปมาก. ฉันมีขาแว่นที่สบายสำหรับเกี่ยวหู และฉันก็มีสีสันและรูปทรงสนุกๆ มากมาย ทั้งวงกลม สี่เหลี่ยม หรือแม้แต่รูปดาว. ตอนนี้ ฉันได้นั่งอยู่บนจมูกของผู้คนตลอดทั้งวัน และงานที่สำคัญที่สุดของฉันคือการช่วยให้ทุกคนมองเห็นโลกที่กว้างใหญ่ สวยงาม และชัดเจนรอบตัว. การได้เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มและมีความสุขของทุกคนคือส่วนที่ดีที่สุดเลย.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ