เรื่องเล่าของเครื่องหัวใจและปอดเทียม
สวัสดี ฉันคือเครื่องหัวใจและปอดเทียม ลองนึกภาพหัวใจของมนุษย์สิ มันเป็นเหมือนเครื่องยนต์ที่ทำงานหนักที่สุดในโลก มันเต้นตุบตับๆ สูบฉีดเลือดไปทั่วร่างกายทุกวินาทีของทุกวัน ไม่เคยได้หยุดพักเลย แม้แต่ตอนที่คุณนอนหลับก็ตามทีนี้ ลองนึกถึงปัญหาใหญ่ที่ศัลยแพทย์ต้องเจอในสมัยก่อนดูสิ ถ้าหัวใจของใครสักคนมีรูรั่วหรือมีปัญหาที่ต้องแก้ไข พวกเขาจะซ่อมมันได้อย่างไรในเมื่อมันยังทำงานอยู่ตลอดเวลา มันก็เหมือนกับการพยายามซ่อมเครื่องยนต์ของรถยนต์ในขณะที่มันยังวิ่งอยู่บนถนนนั่นแหละ มันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้และอันตรายอย่างยิ่ง นั่นคือเหตุผลที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมา เพราะโลกต้องการวิธีที่จะทำให้หัวใจที่แสนขยันขันแข็งนี้ได้หยุดพักชั่วคราวอย่างปลอดภัย เพื่อให้ศัลยแพทย์ผู้เก่งกาจสามารถเข้าไปซ่อมแซมและช่วยชีวิตผู้คนได้
เรื่องราวของฉันเริ่มต้นขึ้นจากความฝันของชายคนหนึ่ง เขาคือ นายแพทย์จอห์น กิบบอน ในปี 1931 วันหนึ่งเขาได้ดูแลผู้ป่วยหญิงคนหนึ่งที่มีปัญหาเรื่องการหายใจอย่างหนัก และเขารู้สึกหมดหนทางที่จะช่วยเธอได้ ในตอนนั้นเองที่ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา จะเป็นอย่างไรถ้ามีเครื่องจักรที่สามารถ 'ยืม' งานของหัวใจและปอดไปทำชั่วคราวได้ เครื่องจักรที่จะรับเลือดจากร่างกาย เติมออกซิเจนเข้าไป แล้วส่งกลับคืนสู่ร่างกายอย่างปลอดภัย เพื่อให้ศัลยแพทย์มีเวลามากพอที่จะหยุดหัวใจและลงมือผ่าตัดได้ ความคิดนี้กลายเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่ของเขา แต่มันไม่ใช่ความฝันที่เขาสร้างขึ้นมาคนเดียว เขามีคู่หูที่ยอดเยี่ยมที่สุด นั่นคือ แมรี ภรรยาของเขา เธอเป็นนักเทคนิคการแพทย์ที่ฉลาดหลักแหลม ทั้งสองคนทำงานร่วมกันในห้องทดลองเป็นเวลาหลายปี พวกเขาทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า ปรับปรุงและแก้ไขสิ่งต่างๆ ค่อยๆ เปลี่ยนความฝันให้กลายเป็นความจริงทีละเล็กทีละน้อย มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่พวกเขาก็ไม่เคยยอมแพ้เลย
หลังจากทำงานหนักมานานหลายปี ฉันก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา แต่เพื่อที่จะทำให้ฉันสมบูรณ์แบบและพร้อมสำหรับงานที่สำคัญที่สุดในชีวิต นายแพทย์กิบบอนได้ขอความช่วยเหลือจากวิศวกรที่ฉลาดที่สุดจากบริษัทที่มีชื่อเสียงอย่างไอบีเอ็ม พวกเขาช่วยกันสร้างฉันในเวอร์ชันสุดท้ายขึ้นมา แล้ววันสำคัญของฉันก็มาถึง นั่นคือวันที่ 6 เดือนพฤษภาคม ปี 1953 ในวันนั้น ฉันได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ เซซิเลีย บาโวเลก เธอมีรูรั่วที่หัวใจซึ่งจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดซ่อมแซม ฉันถูกเชื่อมต่อเข้ากับร่างกายของเธอ และแล้วช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็มาถึง นายแพทย์กิบบอนได้หยุดหัวใจของเธอ และฉันก็เริ่มทำงานของฉันทันที ฉันรับเลือดสีคล้ำของเธอมา เติมออกซิเจนเข้าไปจนกลายเป็นสีแดงสดใสเหมือนลูกเชอร์รี่ แล้วส่งกลับเข้าไปในร่างกายของเธอเพื่อให้เธอปลอดภัย ฉันทำงานแทนหัวใจและปอดของเธอเป็นเวลาทั้งหมด 26 นาที ในช่วงเวลานั้น นายแพทย์กิบบอนก็สามารถเย็บปิดรูรั่วในหัวใจของเธอได้สำเร็จ การผ่าตัดประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และนั่นคือครั้งแรกที่ฉันได้ช่วยชีวิตมนุษย์จริงๆ
ความสำเร็จในวันนั้นได้เปลี่ยนแปลงโลกของการแพทย์ไปตลอดกาล ฉันได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นไปได้ที่จะทำการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดได้อย่างปลอดภัย ฉันได้มอบ 'ของขวัญแห่งเวลา' ให้กับศัลยแพทย์ เป็นเวลาอันมีค่าที่พวกเขาต้องการเพื่อทำการผ่าตัดที่ซับซ้อนซึ่งเมื่อก่อนไม่เคยมีใครทำได้ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันและเครื่องจักรอื่นๆ ที่พัฒนาตามฉันมาก็ได้ช่วยชีวิตผู้คนนับล้านทั่วโลก ฉันภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่แสดงให้เห็นว่าความฝัน ความพากเพียร และการทำงานเป็นทีมสามารถเอาชนะความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และมอบหัวใจดวงใหม่ที่แข็งแรงให้กับผู้คนได้จริงๆ
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ