ตำนานเดวี่ คร็อกเก็ตต์
สวัสดีทุกคน. ฉันชื่อเดวี่ คร็อกเก็ตต์ มาจากหุบเขาเขียวขจีของรัฐเทนเนสซี ที่ซึ่งต้นไม้สูงเสียดฟ้า. ในสมัยของฉัน อเมริกายังเป็นดินแดนกว้างใหญ่ที่ยังไม่ถูกสำรวจ และทุกเช้าวันใหม่ก็นำมาซึ่งการผจญภัยครั้งใหม่. ฉันใช้เวลาทั้งวันไปกับการสำรวจป่าลึกจนแสงแดดต้องลอดผ่านใบไม้ลงมา. ในไม่ช้า ผู้คนก็เริ่มเล่าเรื่องราวการผจญภัยของฉัน และเรื่องราวเหล่านั้นก็เติบโตสูงใหญ่ยิ่งกว่าต้นสนที่สูงที่สุดเสียอีก. นี่คือตำนานของเดวี่ คร็อกเก็ตต์.
เรื่องราวที่ผู้คนเล่าขานทำให้เดวี่ คร็อกเก็ตต์ดูยิ่งใหญ่กว่าชีวิตจริง. พวกเขาเล่าว่าตอนที่ฉันเป็นเด็ก ฉันเคยเจอหมีในป่า. แทนที่จะวิ่งหนี ฉันกลับยิ้มให้หมีอย่างเป็นมิตรจนเจ้าหมีตัดสินใจเดินจากไปหาผลเบอร์รี่กินแทน. อีกเรื่องหนึ่งที่มีชื่อเสียงคือเรื่องรอยยิ้มอันทรงพลังของฉัน. เย็นวันหนึ่ง ฉันเห็นแรคคูนตัวหนึ่งอยู่บนต้นไม้สูง. ฉันไม่มีปืนไรเฟิลอยู่กับตัว เลยทำได้แค่ยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ส่งไปให้แรคคูนตัวนั้น. เรื่องเล่ากันว่ารอยยิ้มของฉันทรงพลังมากจนเจ้าแรคคูนยอมแพ้และรีบวิ่งลงมาจากต้นไม้เลยทีเดียว. แต่เรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดคือตอนที่ดวงอาทิตย์แข็งตัวอยู่บนท้องฟ้า. เช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว แกนของโลกแข็งตัวจนหยุดนิ่ง และดวงอาทิตย์ก็ติดแหง็ก. ทั้งโลกกำลังจะกลายเป็นแท่งน้ำแข็ง. ฉันรู้ว่าต้องทำอะไรสักอย่าง. ฉันคว้าน้ำมันหมีมาเพื่อทาเฟืองที่แข็งตัวของโลก แล้วปีนขึ้นไปบนภูเขาที่สูงที่สุด. ฉันสาดน้ำมันนั่นไปบนซี่ล้อที่เย็นเฉียบของดวงอาทิตย์ และด้วยการผลักอันทรงพลัง โลกก็เริ่มหมุนอีกครั้ง. เรื่องราวเหล่านี้ที่เรียกว่านิทานพื้นบ้าน ถูกเล่าขานรอบกองไฟและถูกเขียนไว้ในหนังสือเล่มเล็กๆ ที่เรียกว่าปูม. เรื่องราวเหล่านี้เต็มไปด้วยความสนุกสนานและการเล่าเกินจริง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าฉันเป็นวีรบุรุษที่แข็งแกร่ง ฉลาด และพร้อมที่จะช่วยเหลือเสมอ.
เดวี่ คร็อกเก็ตต์เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงและได้ทำสิ่งที่น่าทึ่งมากมาย แต่นิทานพื้นบ้านเหล่านี้ทำให้เขากลายเป็นตำนานของชาวอเมริกันอย่างแท้จริง. ฉันกลายเป็นสัญลักษณ์ของจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยในดินแดนชายแดน ที่กล้าหาญ มีความ дикий เล็กน้อย และเต็มไปด้วยอารมณ์ขัน. เรื่องราวเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง แต่ถูกแบ่งปันเพื่อให้ผู้คนหัวเราะและเพื่อเฉลิมฉลองความกล้าหาญที่จำเป็นในการสำรวจดินแดนใหม่. แม้กระทั่งทุกวันนี้ ตำนานของเดวี่ คร็อกเก็ตต์ยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเรา. เราเห็นเขาในภาพยนตร์ อ่านเรื่องราวของเขาในหนังสือ และจดจำเขาด้วยหมวกหนังสัตว์อันเป็นเอกลักษณ์. เรื่องราวของฉันเตือนให้เรารู้ว่าความฉลาดเล็กๆ น้อยๆ และรอยยิ้มที่เป็นมิตรสามารถแก้ปัญหาได้เกือบทุกอย่าง และยังกระตุ้นให้เราทุกคนออกไปค้นหาการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ในสวนหลังบ้านของเราเอง.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ