ตำนานเซลกี้นักเต้นรำใต้แสงจันทร์
นี่คือเรื่องราวของแมวน้ำตัวน้อยชื่อว่ามารา. บ้านของเธอคือทะเลสีครามที่กว้างใหญ่. ทะเลเป็นประกายระยิบระยับสวยงามมาก. มาราชอบเล่นน้ำสาดกระเซ็น. เธอเล่นกับพี่น้องของเธอ. พวกเขาดำดิ่งลงไปลึกๆ เพื่อทักทายฝูงปลาสีสวย. มารามีขนที่นุ่มและเงางาม. มันช่วยให้เธอแหวกว่ายในน้ำเย็นๆ ได้อย่างง่ายดาย. แต่มารามีความลับที่ยิ่งใหญ่อยู่อย่างหนึ่ง. เธอไม่ใช่แค่แมวน้ำธรรมดา. เธอคือเซลกี้ ซึ่งเป็นชาวแมวน้ำวิเศษจากเรื่องเล่าเก่าแก่ของสก็อตแลนด์.
เมื่อดวงจันทร์ส่องสว่างเต็มดวงกลมโต. มาราและครอบครัวของเธอก็จะว่ายน้ำขึ้นฝั่ง. พวกเขาพากันไปยังชายหาดลับที่เต็มไปด้วยทราย. ถึงเวลาสำหรับเวทมนตร์แล้ว. พวกเขาค่อยๆ ขยับตัวออกจากผิวแมวน้ำ. ยุกยิก ยุกยิก ยุกยิก. พวกเขาซ่อนผิวแมวน้ำไว้หลังโขดหินใหญ่. แล้วก็ ปิ๊ง. พวกเขาไม่ใช่แมวน้ำอีกต่อไป. พวกเขามีขา มีแขน และมีนิ้วเท้า เหมือนเด็กๆ เลย. พวกเขาหัวเราะและเต้นรำบนผืนทรายที่อ่อนนุ่ม. เสียงคลื่นขับขานบทเพลงอันแสนสุขให้พวกเขาได้เต้นรำ. เต้นรำ เต้นรำ เต้นรำ ใต้แสงจันทร์.
เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มตื่นขึ้น. ก็ถึงเวลากลับบ้าน. มาราและครอบครัวไปหาผิวแมวน้ำที่เงางามของพวกเขา. พวกเขาสวมกลับเข้าไปในผิวของตัวเอง. ทีละตัว ทีละตัว พวกเขาก็ไถลตัวกลับลงไปในน้ำ. ตู้ม. พวกเขากลายเป็นแมวน้ำที่ปราดเปรียวและมีความสุขอีกครั้ง. นี่คือตำนานของเซลกี้. เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเวทมนตร์ของผืนดินและท้องทะเล. เมื่อเด็กๆ เห็นแมวน้ำในทะเล. บางทีมันอาจจะเป็นเซลกี้ก็ได้นะ. บางทีมันอาจจะกำลังรอให้ดวงจันทร์ขึ้นเพื่อจะได้เต้นรำอีกครั้ง. มันเป็นความลับแสนสุขของมหาสมุทรสีครามอันกว้างใหญ่.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ