Het verhaal van Maria Montessori
Hallo! Mijn naam is Maria Montessori. Ik ben heel lang geleden geboren, op 31 augustus 1870, in een stadje in Italië genaamd Chiaravalle. Toen ik een klein meisje was, verhuisde mijn familie naar de grote stad Rome. Ik hield absoluut van leren! Terwijl van veel meisjes in die tijd niet werd verwacht dat ze moeilijke vakken zouden studeren, waren mijn favoriete dingen wiskunde en wetenschap. Ik vond het leuk om uit te zoeken hoe dingen werkten. Mensen waren verbaasd toen ik zei dat ik ingenieur wilde worden, maar mijn allergrootste droom was om dokter te worden en mensen te helpen.
In mijn tijd was het heel ongebruikelijk dat een vrouw naar de medische school ging, en sommige mensen zeiden dat ik het niet kon. Maar ik was vastbesloten! Ik werkte heel hard en studeerde alles wat ik kon. En in 1896 lukte het me! Ik studeerde af en werd een van de allereerste vrouwelijke artsen in heel Italië. Het was een dag waarop ik erg trots was. Mijn eerste baan was in een ziekenhuis waar ik werkte met kinderen die moeite hadden met leren. Ik observeerde hen zorgvuldig en realiseerde me dat ze niet onbekwaam waren om te leren; ze hadden gewoon een andere manier nodig om het te doen.
Ik had een groots idee: wat als kinderen konden leren door dingen zelf te doen, in plaats van alleen maar naar een leraar te luisteren? Ik geloofde dat elk kind nieuwsgierig is en de wereld wil ontdekken. Dus, in 1907, opende ik mijn eigen speciale school in Rome en noemde het 'Casa dei Bambini', wat 'Het Huis van de Kinderen' betekent. Ik vulde het klaslokaal met tafels en stoelen op kindermaat en creëerde speciale puzzels en leerspeelgoed. Ik vertelde de kinderen niet wat ze moesten doen. In plaats daarvan liet ik hen hun eigen activiteiten kiezen. Ik keek vol verbazing toe hoe ze zichzelf leerden lezen, schrijven en problemen oplossen. Ze waren zo gelukkig en geconcentreerd!
Mijn ideeën over deze nieuwe manier van leren werden erg populair. Ik reisde de hele wereld over, gaf les aan anderen en hielp meer scholen te openen. Ik schreef boeken zodat iedereen mijn methoden kon begrijpen. Ik leefde een lang en gelukkig leven, 81 jaar lang, en werkte altijd om kinderen te helpen. Vandaag de dag leven mijn ideeën nog steeds voort. Er zijn duizenden 'Montessori'-scholen over de hele wereld die mijn methoden gebruiken om kinderen zoals jij te helpen onafhankelijk, nieuwsgierig en enthousiast te worden over leren voor de rest van hun leven.