เรื่องราวของโรอัลด์ ดาห์ล
สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อโรอัลด์ ดาห์ล และฉันเป็นนักเล่านิทาน. ฉันเกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน ปี ค.ศ. 1916 ที่ประเทศเวลส์. ตอนเด็กๆ ฉันรักเรื่องราวต่างๆ และของหวานเป็นชีวิตจิตใจ. ฉันมีความทรงจำที่แสนสนุกอยู่อย่างหนึ่ง ตอนที่ฉันกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียนได้เป็นนักชิมช็อกโกแลตให้กับบริษัทช็อกโกแลตชื่อดัง. พวกเราได้ลองชิมช็อกโกแลตแท่งใหม่ๆ ก่อนใครเพื่อน. ประสบการณ์แสนอร่อยในครั้งนั้นทำให้ฉันได้ไอเดียสุดมหัศจรรย์สำหรับหนังสือเล่มหนึ่งในเวลาต่อมา. ฉันจินตนาการถึงโรงงานช็อกโกแลตที่เต็มไปด้วยแม่น้ำช็อกโกแลตและลูกกวาดสารพัดชนิด. มันแสดงให้เห็นว่าแม้แต่เรื่องเล็กๆ ในชีวิตประจำวันก็สามารถกลายเป็นเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่และน่าตื่นเต้นได้ ถ้าเราใช้จินตนาการสักหน่อย.
พอเรียนจบ ฉันไม่ได้เรียนต่อในมหาวิทยาลัยเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ. ฉันอยากออกไปผจญภัยและเห็นโลกกว้างมากกว่า. ฉันจึงเดินทางไปทำงานไกลถึงทวีปแอฟริกา. ที่นั่น ฉันได้เห็นสัตว์ป่าอย่างสิงโตและยีราฟ และได้พบเจอผู้คนมากมาย. มันเป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นมาก. แต่แล้วการผจญภัยครั้งใหญ่กว่าก็มาถึงเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้น. ฉันได้เข้าร่วมกับกองทัพอากาศและได้เป็นนักบินขับไล่. การได้บินอยู่บนท้องฟ้าเป็นความรู้สึกที่วิเศษสุดๆ ราวกับเป็นนกตัวใหญ่. แต่แล้ววันหนึ่งฉันก็ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตก ซึ่งทำให้ฉันบาดเจ็บหนักและไม่สามารถกลับไปบินได้อีก. แม้จะน่าเสียใจ แต่มันก็นำฉันไปสู่การผจญภัยครั้งใหม่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉัน นั่นก็คือการเขียนหนังสือ.
เมื่อฉันบินไม่ได้อีกต่อไป ฉันก็เริ่มเขียนเรื่องราวต่างๆ ที่วนเวียนอยู่ในหัวของฉันลงบนกระดาษ. ฉันมีกระท่อมหลังเล็กๆ ที่สวนหลังบ้านไว้สำหรับเขียนหนังสือโดยเฉพาะ. ที่นั่นเป็นที่ที่ฉันสร้างสรรค์โลกมหัศจรรย์และตัวละครแปลกๆ ขึ้นมามากมาย. ในปี ค.ศ. 1961 ฉันได้เขียนเรื่อง 'เจมส์กับลูกพีชยักษ์' และต่อมาในปี ค.ศ. 1964 ฉันก็ได้เขียนเรื่องที่โด่งดังที่สุดของฉัน นั่นก็คือ 'ชาร์ลีกับโรงงานช็อกโกแลต'. ฉันชอบเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กๆ ที่กล้าหาญและฉลาด และผู้ใหญ่ที่ตลกและบางครั้งก็ร้ายกาจ. ฉันใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และจากไปในวันที่ 23 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1990. ถึงแม้ว่าตัวฉันจะไม่อยู่แล้ว แต่เรื่องราวของฉันยังคงอยู่เพื่อเตือนให้ทุกคนเชื่อมั่นในเวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ ที่ซ่อนอยู่รอบตัวเรา.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ