เรื่องเล่าจากกล้องอินสแตนท์
สวัสดี ฉันคือกล้องถ่ายภาพอินสแตนท์. แต่ก่อนที่ฉันจะเกิดขึ้นมา การถ่ายรูปเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความอดทนอย่างมาก. ลองจินตนาการดูสิ. หลังจากที่คุณกดชัตเตอร์ คุณจะต้องรอ. รอแล้วรอเล่า. คุณต้องนำม้วนฟิล์มเล็กๆ ไปที่ร้านล้างรูป และต้องรออีกหลายวันกว่าจะได้เห็นภาพถ่ายที่คุณเพิ่งถ่ายไป. มันเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความคาดหวัง. แต่แล้ววันหนึ่งในปี ค.ศ. 1944 ระหว่างไปเที่ยวพักผ่อนในวันหยุดที่แสนอบอุ่น ชายคนหนึ่งชื่อ เอ็ดวิน แลนด์ กำลังถ่ายรูปให้ลูกสาวตัวน้อยของเขา. เมื่อเขาวางกล้องลง ลูกสาวของเขามองมาที่เขาด้วยดวงตาที่อยากรู้อยากเห็นและถามคำถามง่ายๆ ที่เปลี่ยนทุกอย่างไป. เธอกล่าวว่า “พ่อคะ ทำไมหนูถึงดูรูปที่พ่อเพิ่งถ่ายไปตอนนี้เลยไม่ได้ล่ะคะ”. คำถามนั้นดังก้องอยู่ในใจของเอ็ดวิน แลนด์. ทำไมจะไม่ได้ล่ะ. คำถามที่ไร้เดียงสานั้นได้จุดประกายความคิดที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตฉัน.
ผู้สร้างของฉัน เอ็ดวิน แลนด์ เป็นนักประดิษฐ์ที่ฉลาดและไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ. คำถามของลูกสาวของเขากลายเป็นภารกิจของเขา. เขาต้องการไขปริศนาของ 'การถ่ายภาพในหนึ่งนาที'. เขาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยในห้องทดลองของเขา ผสมสารเคมีและออกแบบกลไกที่ซับซ้อน. ในที่สุด เขาก็คิดค้นวิธีที่น่าทึ่งขึ้นมา. เขาออกแบบให้ฉันมี 'ห้องล้างรูปขนาดจิ๋ว' ซ่อนอยู่ข้างใน. ความลับอยู่ที่ฟิล์มพิเศษของฉัน. กระดาษแต่ละแผ่นมีถุงเล็กๆ ที่บรรจุ 'เจลวิเศษ' ซึ่งจริงๆ แล้วคือสารเคมีสำหรับล้างรูป. เมื่อคุณถ่ายรูปและกระดาษถูกดึงออกมาจากตัวฉัน ลูกกลิ้งคู่หนึ่งจะบีบถุงนั้น ทำให้เจลวิเศษกระจายไปทั่วแผ่นกระดาษอย่างสม่ำเสมอ. จากนั้น เวทมนตร์ก็เริ่มขึ้น. และแล้ววันที่น่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิตของฉันก็มาถึง. ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 เอ็ดวิน แลนด์ ได้แนะนำฉันให้โลกได้รู้จักในการประชุมสมาคมทัศนศาสตร์แห่งอเมริกา. เขาถ่ายรูปตัวเอง และในอีกหกสิบวินาทีต่อมา เขาก็ดึงภาพถ่ายที่แห้งและสมบูรณ์แบบออกมาให้ผู้ชมดู. ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง. พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง. การรอคอยได้สิ้นสุดลงแล้ว.
ชีวิตของฉันไม่ได้หยุดอยู่แค่ภาพขาวดำนะ. เมื่อโลกเต็มไปด้วยสีสัน ฉันก็เช่นกัน. ในปี ค.ศ. 1963 ฉันได้เรียนรู้วิธีสร้างภาพที่มีสีสันสวยงามด้วยฟิล์มชนิดใหม่ที่เรียกว่า โพลาคัลเลอร์ (Polacolor). ตอนนี้ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะในงานวันเกิด เทียนบนเค้ก และของตกแต่งในวันหยุด ทั้งหมดนี้สามารถถูกบันทึกไว้ในสีสันที่สดใสและแบ่งปันได้ในทันที. ฉันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนับล้านทั่วโลก. ฉันได้ไปร่วมงานปาร์ตี้ ไปเที่ยวพักผ่อน และช่วงเวลาธรรมดาๆ ในชีวิตประจำวัน บันทึกความทรงจำที่ผู้คนสามารถถือไว้ในมือและส่งต่อให้กันได้ทันที. แม้ว่าในโลกปัจจุบันจะมีสมาร์ทโฟนที่สามารถถ่ายรูปได้นับพันรูป แต่ความรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นภาพค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาบนกระดาษแผ่นเล็กๆ ก็ยังคงเป็นเวทมนตร์ชนิดพิเศษ. ฉันได้แสดงให้โลกเห็นว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือช่วงเวลาที่ได้แบ่งปันกันในทันที และมรดกของฉันยังคงอยู่ในกล้องอินสแตนท์รุ่นใหม่ๆ ที่ยังคงสร้างความสุขให้ผู้คนจนถึงทุกวันนี้.
คำถามการอ่านเข้าใจ
คลิกเพื่อดูคำตอบ