สวัสดี ฉันคือความวิตกกังวล

สวัสดี ฉันคือความวิตกกังวล ฉันคือความรู้สึกวูบวาบ กระสับกระส่ายในท้องของเธอเวลาที่กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ ๆ ขึ้น ฉันคือความรู้สึกกังวลและประหม่านั่นเอง บางทีเธออาจจะรู้สึกถึงฉันตอนที่ต้องพรีเซนต์งานหน้าชั้นเรียน หรือตอนที่กำลังรอคิวตีลูกเบสบอลในเกมการแข่งขันที่สำคัญ หน้าที่ของฉันคือการเป็นยามส่วนตัวของเธอ คอยเตือนเธอเกี่ยวกับสิ่งที่อาจจะเสี่ยงหรือท้าทาย เพื่อที่เธอจะได้เตรียมตัวให้พร้อม ฉันไม่ได้ตั้งใจจะใจร้ายนะ จริง ๆ แล้วฉันกำลังพยายามทำให้เธอปลอดภัยต่างหาก

แต่บางครั้ง ฉันก็อาจจะเสียงดังเกินไปและทำให้เธอรู้สึกท่วมท้น เหมือนกับว่าคำเตือนของฉันเป็นสิ่งเดียวที่เธอได้ยิน แต่จะบอกความลับให้อย่างหนึ่งนะ เธอมีพลังที่จะลดเสียงของฉันลงได้ ในส่วนนี้เราจะมาดูกันว่าเธอจะมาเป็นเจ้านายของฉันได้อย่างไร เราจะพูดถึงเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพอย่างการหายใจเข้าลึก ๆ ช้า ๆ เพื่อทำให้ร่างกายของเธอสงบลงเวลาที่ฉันทำให้หัวใจเธอเต้นรัว เราจะเรียนรู้ด้วยว่าการแบ่งงานใหญ่ ๆ ที่น่ากลัวออกเป็นขั้นตอนเล็ก ๆ ที่จัดการได้จะทำให้ฉันตัวเล็กลงได้อย่างไร เป้าหมายไม่ใช่การกำจัดฉันให้หายไปโดยสิ้นเชิง เพราะอย่างไรฉันก็อยู่ที่นี่เพื่อช่วยเธอ แต่เป็นการเรียนรู้วิธีที่จะรับฟังคำเตือนของฉันโดยไม่ปล่อยให้ฉันเข้ามาควบคุมทุกอย่างแทน

การเรียนรู้ที่จะจัดการกับฉันคือการเดินทางที่ต่อเนื่อง มันคือการตระหนักว่าฉันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่คอยปกป้องเธอ แต่เธอคือผู้ควบคุม การเข้าใจบทบาทของฉันช่วยให้เธอเติบโตและกล้าเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ ๆ ได้อย่างมั่นใจมากขึ้น การเรียนรู้ที่จะฟังฉันโดยไม่ปล่อยให้ฉันครอบงำคือทักษะที่สำคัญที่เธอสามารถนำไปใช้ได้ตลอดชีวิต

จำแนกครั้งแรกในจิตวิเคราะห์ c. 1895
การจำแนกประเภทโรควิตกกังวลอย่างเป็นทางการ 1980
เครื่องมือสำหรับผู้สอน