เรื่องราวของริต้า เลวี-มอนตัลชินี
สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อริต้า เลวี-มอนตัลชินีนะ ฉันเกิดในเมืองที่สวยงามชื่อว่าตูรินในประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 22 เมษายน ปี 1909 ฉันมีน้องสาวฝาแฝดชื่อเปาลาด้วยล่ะ ตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ฉันก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฉันชอบถามคำถามเกี่ยวกับวิธีการทำงานของโลกรอบตัวเรา โดยเฉพาะเรื่องร่างกายอันน่าทึ่งของเรา ฉันสงสัยว่าอะไรทำให้ร่างกายของเราเติบโตและทำงานร่วมกันได้
พอฉันโตขึ้น ก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบากเกิดขึ้นในประเทศของฉัน ราวปี 1938 เนื่องจากฉันเป็นคนยิว ฉันจึงถูกบอกว่าไม่สามารถทำงานในห้องทดลองของมหาวิทยาลัยได้อีกต่อไป แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดฉันนะ ฉันตัดสินใจสร้างห้องทดลองเล็กๆ ของตัวเองขึ้นมาในห้องนอนของฉันเลย ฉันใช้เครื่องมือง่ายๆ เพื่อศึกษาระบบประสาทเล็กๆ ที่อยู่ข้างในไข่ไก่ เพื่อพยายามทำความเข้าใจว่าพวกมันเติบโตได้อย่างไร มันเป็นงานที่ต้องทำอย่างระมัดระวังมากๆ แต่ฉันก็ไม่เคยยอมแพ้
หลังจากสงครามสิ้นสุดลง ในปี 1947 ฉันได้รับเชิญให้ไปทำงานที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองเซนต์หลุยส์ ประเทศอเมริกา ตอนแรกฉันคิดว่าจะไปอยู่ที่นั่นแค่ไม่กี่เดือน แต่ฉันรักงานที่นั่นมากจนได้อยู่ที่นั่นถึง 30 ปีเลยทีเดียว ที่นั่นฉันได้ทำงานร่วมกับเพื่อนชื่อสแตนลีย์ โคเฮน และในช่วงต้นทศวรรษ 1950 เราได้ค้นพบบางสิ่งที่น่าทึ่งมาก นั่นคือโปรตีนชนิดพิเศษที่ฉันตั้งชื่อให้ว่า "ปัจจัยการเจริญเติบโตของเส้นประสาท" หรือ NGF มันเหมือนกับการค้นพบข้อความลับที่บอกเซลล์ประสาทว่าจะต้องเติบโตเมื่อไหร่และอย่างไร
หลายปีต่อมา ในปี 1986 การค้นพบของเราก็ได้รับการยอมรับ สแตนลีย์กับฉันได้รับรางวัลที่สำคัญมากที่เรียกว่ารางวัลโนเบลจากการค้นพบ NGF มันเป็นวันที่วิเศษมาก เพราะมันแสดงให้เห็นว่าการมีความอยากรู้อยากเห็นและไม่ยอมแพ้ต่อคำถามของเรานั้นสำคัญเพียงใด ต่อมาฉันได้เดินทางกลับไปที่อิตาลีเพื่อช่วยเหลือนักวิทยาศาสตร์รุ่นเยาว์คนอื่นๆ ให้เริ่มต้นการเดินทางอันน่าทึ่งของพวกเขาเอง
ฉันมีชีวิตอยู่ถึง 103 ปี และชีวิตของฉันก็เต็มไปด้วยวิทยาศาสตร์และการค้นพบ วันนี้นักวิทยาศาสตร์ยังคงใช้งานของฉันเกี่ยวกับปัจจัยการเจริญเติบโตของเส้นประสาทเพื่อทำความเข้าใจสมองและร่างกายของเรา และเพื่อค้นหาวิธีการใหม่ๆ ในการช่วยเหลือผู้คนที่เจ็บป่วย ฉันหวังว่าเรื่องราวของฉันจะย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าจิตใจที่ใฝ่รู้เป็นเครื่องมือที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เธอจะมีได้