English
Bir zamanlar, parıldayan bir çöl vahası varmış. Bu vahanın kalbinde, derin pembe renkte, kıvrımlı saçları olan Prenses Luma yaşarmış. Prenses Luma'nın en sevdiği şey, kelebeklerle konuşabilmekmiş! Aynı zamanda, prensesin tacı düşen bir yıldızdan yapılmış, bu da onu çok özel yapıyormuş. Her gece, ay ışığında parıldayan bir bahçede, dilek çiçeklerini beslermiş. Dilek çiçekleri, prensesin arkadaşlarının ve kuzenlerinin (Duke ve Blue) dileklerini taşırmış. Prenses Luma, her gece Boop adında küçük, kırmızı bir Ay Robotu ile buluşurmuş. Boop'un antenleri çocukların rüyalarını toplar, gözlerinden yıldız takımyıldızları yansıtır, ve arkadaşlığın gücüyle çalışırmış.
Bir gece, gökyüzündeki yıldızlar yavaş yavaş solmaya başlamış. Prenses Luma, dilek çiçeklerinin de ışıltısını kaybettiğini fark etmiş. "Boop, neler oluyor?" diye sormuş. Boop, "Biip, biip, rüyalar zayıflıyor gibi," diye cevap vermiş. O anda, vahanın üzerine büyük, gölgeli bir şey çökmüş. Bu, kocaman, yamuk bir vinçmiş! Vinç, ay ışığını çalmaya çalışıyormuş. "Onu durdurmalıyız!" diye bağırmış Prenses Luma. O sırada, uzak diyarlarda yaşayan kuzenler Duke ve Blue'nun dilekleri kabul edilmeyi bekliyormuş. Prenses Luma ve Boop, bu durumu düzeltmek için harekete geçmişler.
"Bir planım var!" demiş Prenses Luma. "Dilek çiçeklerinden ay ışığını toplayalım." Böylece, dilek çiçeklerinin parıltısını biriktirerek, büyük bir pizza yapmışlar! Sitara, pizzayı çok severmiş ve sos sevmezmiş. Pizzanın üzerine yıldızlar çizmişler. Pizza, vinci çekmek için sihirli bir tuzak gibiymiş. "Onu yalnızlıktan kurtarmalıyız!" diye düşünmüş Boop. Kocaman, kırmızı vinç, bu beklenmedik daveti duyunca şaşırmış. "Biip?" diye sormuş. Vinç, aslında yalnızmış ve arkadaş olmak istiyormuş. Prenses Luma, Boop ve yamuk vinç, dost olmuşlar. Ay ışığı geri gelmiş, dilek çiçekleri yeniden açmış. Hatta Azal'ın köpek yavrusu dileği bile gerçekleşmiş! Gök yüzü, çocukların rüyalarıyla dolmuş. Yıldızlar mutluymuş, vaha yeniden ışıl ışıl parıldamış. Prenses Luma ve Boop, arkadaşlığın ve ay ışığını paylaşmanın ne kadar önemli olduğunu anlamışlar. Gök yüzü, her zamankinden daha parlakmış!
